foça’dan yükselen sırp tayyareleri

 foça’dan yükselen sırp tayyareleri


yola revan olduk bir cuma vakti eskilerin izlerini görmek için

uzun, kıvrak yollardan geçtik geceleyin, bir güzele varmak için


dediler epey çetrefillidir foça’nın şu görünen dağları

yıllarca hep basmıştır bağrına, müslüman ahlarını


bir an yollar kayboldu, bütün perdeler büsbütün yok oldu

her şey beyaz bir levhada, cümle cisim nâtık oldu konuştu


bin dokuz yüz doksanların birinden

bin dokuz yüz doksanların beşine


bütün sırp ve kancık dölleri taammüden bir noktada

yüzlerce yıllık komşu elleri, boşnakların koynunda


yekt-i yürekle büyük bir nefretten hareketle

tayyareler ve mitralyözlerle türk mahallelerine


binlerce sırp gavuru, müslümanların peşinde

dünyanın gözleri önünde, elleri kanlar içinde


bir daha hiç duyulmamak üzere sırp tank ve tüfenklerince

yaylım ateşiyle tek tek, çaresiz ve haykırışlarla katledilince


bin dokuz yüzlerce kadın-erkek, çoluk-çocuğun nefesi

ve üç camii bir nehir iki cenk meydanının kesildi sesi


iştedir; bir ananın hançerlenmiş evladına ninnisi

tünelden umut bulanların, kimlerden ümit kestiği


yol bitti, masum ve merhametli insanlar çekildi

gün yitti, evler ezanlar ve ayrılmazlığımız bitti


şimdi biz hangi yüzümüzle hangi güzele varmaktayız? 

şimdi biz, hangi yaşlı gözle hangi ateşle yanmalıyız?




---------------------------------------------------------------------------------

aliya ve umut tünelini kazanlara
"tüm yollar yalnızca O'nadır"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

şehirdeki telaş

  şehirdeki telaş I. hayır, kaybolmadım bu kentte. kalabalıklar, kaldırımlar ve seni gördüm, anladım. duyumsadım, şehri seyrin hazzını. II. bu şehirde herkes yüreksiz bir telaşla yaşıyor. sabahleyin kalkarken, yürürken sokakta gönülden konuşmaya çalışırken kuşlarla bu telaş, her yeri kaplıyor. çelimsiz sürgünler, kaçınan geyik dizgileri, şehri ve beni boğuyor. ben şehrin damarlarına, karışarak her bir güzelliği kargışladım. izler bıraktım her yere: göke ve bütün yıldızlara. küçük, evecen mavilikler fısıldadım, kabaran her kulağa. ve bir yön sordum gördüğüm herkese bulunca bir yer sığınılacak, vardım sığındım. -bu yer vaiz sokağı, göğe bakma durağı- lili'nin burada ne işi var? lili’nin bizle ne işi var? anladım ki o, bizden biri ister bu şehirde olsun ister farklı dünyalarda lili, hüznü içinde yaşayan kentlinin gölgesi. III. artık ben ceviz dallarında yarattığım uçarı dünyaların her birinde, lili’ye dair, yepyeni hayâller kuruyorum. duyduğum bütün hikâyeleri ve lili’yi  masmav...
Read more »

silsileyi sükutu hayâl

  silsileyi sükutu hayâl I. keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın bütün maviliklerden  bütün sözlerden öteye her şeyleri geçirebilecek kadar  sen. bir bekleseydin, yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin, seyreğen gözlerime tesirini görecektin. ıscağını bekleyen her bir parça toprağımın sevinç dolu lâhzalarını, bakışlarınla canlanan zihnimin sonsuz döngüsünü görecektin.. ve mavilikler kadar mesud kahkahaların kadar bahtiyar canlılığımı da. II. derin engebeliklere koşup, suya tutulan atlar gibi yalnız sana tutulduğumu ve her defasında her bir yerinde kainatın seni andığımı bilecektin. fakat yokluğunda avunduğum sabahlara bir gülüş fırlatıyorum artık düş yankısıyla şehirler yıkabilecek güçte bir gülüş. III. senin  günleri yeşerten dinginliğinle cenk tutuyorum bütün hoyratlığın bütün bilmişliklerin düğümlerini bu cenkte çözüyorum. IV. kimseler bilmez ve görmezken  çıkmıştı şivekar yola neydi aradığı durmadan? neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan? sahicilik dene...
Read more »

Büyük Yolculuk - La Grand Voyage

  Büyük Yolculuk - La Grand Voyage 27 Ramazan 1446 La Grand Voyage filmini ilk kez birkaç sene evvel ve Ahmet Murat Özel’in konuk olduğu bir ramazan programında duymuştum. Aradan biraz zaman geçti kendisinden ders almak nasip oldu, derslerden birinde gene konusu açıldı bu filmin. Bu sefer aradan bir ramazan geçti, Ahmet Murat’ın “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabının Anadol isimli yazısında da bu filmden bahsedildiğini görünce artık izlemenin vakti gelmiş dedim. Ahmet Murat, o yazıda -linkini aşağıya bırakıyorum bence o yazıyı da muhakkak okuyunuz- filmi şöyle özetliyor: “ İsmail Ferruhi’nin yönettiği La Grand Voyage (Büyük Yolculuk) filmindeki mavi steyşın Pejo mu daha mübarek, yoksa bu beyaz steyşın Anadol mu, karar veremiyorum. Filmi hatırlarsınız: Fransa’da haytaca takılan, şuursuz genç Rıza, babasının Hacca gitme isteğini pek bir gönülsüzce kabul etmek zorunda kalır ve bu Faslı ikili, o külüstür Pejo’yla, Türkiye’den de geçerek Hac yoluna koyulurlar. Yaşlı ve yorgun babasının...
Read more »