silsileyi sükutu hayâl
silsileyi sükutu hayâl
I.
keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın
bütün maviliklerden
bütün sözlerden öteye
her şeyleri geçirebilecek kadar
sen.
bir bekleseydin,
yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin,
seyreğen gözlerime tesirini
görecektin.
ıscağını bekleyen
her bir parça toprağımın
sevinç dolu lâhzalarını,
bakışlarınla canlanan zihnimin
sonsuz döngüsünü görecektin..
ve
mavilikler kadar mesud
kahkahaların kadar bahtiyar
canlılığımı da.
II.
derin engebeliklere koşup,
suya tutulan atlar gibi
yalnız
sana tutulduğumu
ve
her defasında
her bir yerinde kainatın
seni andığımı
bilecektin.
fakatyokluğunda avunduğum sabahlara
bir gülüş fırlatıyorum artık
düş yankısıyla
şehirler yıkabilecek güçte
bir gülüş.
III.
senin
günleri yeşerten dinginliğinle
cenk tutuyorum
bütün hoyratlığın
bütün bilmişliklerin düğümlerini
bu cenkte çözüyorum.
IV.
kimseler
bilmez ve görmezken
çıkmıştı şivekar yola
neydi aradığı durmadan?
neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan?
sahicilik denebilir miydi
yektini birden güzel kılan?
V.
varınca
sen ey kubbeden yansıyan
hazin kuşların çağrısı!
diye çağıracağım
senle andığım bütün
merhamet sancılarını.
ne var ki şimdi bütün
derin uykuları dünyanın
bütün yalanların kadar
gülünç
geliyor
artık.
Yorumlar
Yorum Gönder