bilgiç ruh
bilgiç ruh
cennetin göz kamaştırıcı
ve cehennemin yakıcı parlaklığı altında durakladım;
ruhuma,
melek fısıltıları ve şeytan yakarışlarının
feryatları kondu.
ruhumun alaborasını
yalnız ruhumdakiler haykırabilir!
denizin üstünde yüzen tazecik rüzgar gibi
fırtınanın haşyetiyle savrulan
bir samyeli, yavaşça eriyor
kışın sarp eteklerdeki kürtünler
hayır, hangi tatlı şey seni hatırlatıyor
benim şu bilgiç ruhum mu?
ve yine de biraz daha konuş,
dinilt; bu muğber halimi
ve acıya teşne kalp uysallaşırken,
başka bir sebep arama,
ama yanağımdaki gözyaşını bırak
minnettarlığımı kutsa!
My Comforter
So stood I, in Heaven's glorious sun,
And in the glare of Hell;
My spirit drank a mingled tone,
Of seraph's song, and demon's moan;
What my soul bore, my soul alone
Within itself may tell!
Like a soft air above a sea,
Tossed by the tempest's stir;
A thaw-wind, melting quietly
The snow-drift on some wintry lea;
No: what sweet thing resembles thee,
My thoughtful Comforter?
And yet a little longer speak,
Calm this resentful mood;
And while the savage heart grows meek,
For other token do not seek,
But let the tear upon my cheek
Evince my gratitude!
Yorumlar
Yorum Gönder