hakâretten arındırılmış şiirimsiler

  hakâretten arındırılmış şiirimsiler


acıyla konuşlanmış durumun
temelinden bağımsızlaştığını

bile bile görmezden gelmek,

yoğurdun ekşiliğini

ineğin sütüne atfetmek kadar

yepyeni bir işti yurttaşlar için

ucu, anayasayalara kadar uzayıp gitti.

giriş gelişme ve sonuç
sınırlarımız içinde, sınırsızca gelişti.

paralı nöbetçilerin cuma günleri
cübbelerinden damla damla damlayan
öfkeli, birazda partiküllü vâveylaları

birden ve biriciklikten kaçıp 

birliğe yahut hizâya gelemeyen cemaate
nasıl bir nizâm sağlayabilirdi?

dört gün dört elementten yoksun kalan bir bebek

duygudan uzak, kızışık ideolojilerin

-kerpiçlerini ortaklaşa döşedikleri yüce divanlarından çıkan-

ıslak imzalı kararlarına

nasıl olurdu da

nöbettekilerden daha çok kafa patlattırdı, 

bunun makbuzunu kesebilecek olan yok.


hengâme ortasında kepenk kapatmayıp

fırsattan istifâde etmenin yolunu peşleyen berbercikler

yıkık seslerdeki kargaşayı himâyelerine alarak

bir yandan halkı traş ediyor, bir yandan da

yurttaşların berelerini çalıyorlardı.
yurttaşların kellikleri, ayın evâsiti gibi parlarken

ufukta mehran, tüm yaşamıyla onları bekliyordu.

bu pişkin berbercikler, işleri bitince hep bir ağızdan:

hükümetin bekâsı

tarhanadan daha mı önemsiz, diyerek

sultan selamlığına beş çayı içmeye gidiyorlardı.

bazı günler 

günlük kel etme kotasını aşamayan bu berbercikler

birden gerginleşiyor, koltuklarından videolu reddiye yayınlıyorlardı.

fakat;

bu “küstah” berbercikler, mehrana kadar

yasa ve kedere boyun eğdiklerini,

nişanesi olarak da

fiğ balyalarını ambardan, tam vaktinde çıkardıklarını söylüyorlardı.
"tüm yollar yalnızca O'nadır"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

şehirdeki telaş

  şehirdeki telaş I. hayır, kaybolmadım bu kentte. kalabalıklar, kaldırımlar ve seni gördüm, anladım. duyumsadım, şehri seyrin hazzını. II. bu şehirde herkes yüreksiz bir telaşla yaşıyor. sabahleyin kalkarken, yürürken sokakta gönülden konuşmaya çalışırken kuşlarla bu telaş, her yeri kaplıyor. çelimsiz sürgünler, kaçınan geyik dizgileri, şehri ve beni boğuyor. ben şehrin damarlarına, karışarak her bir güzelliği kargışladım. izler bıraktım her yere: göke ve bütün yıldızlara. küçük, evecen mavilikler fısıldadım, kabaran her kulağa. ve bir yön sordum gördüğüm herkese bulunca bir yer sığınılacak, vardım sığındım. -bu yer vaiz sokağı, göğe bakma durağı- lili'nin burada ne işi var? lili’nin bizle ne işi var? anladım ki o, bizden biri ister bu şehirde olsun ister farklı dünyalarda lili, hüznü içinde yaşayan kentlinin gölgesi. III. artık ben ceviz dallarında yarattığım uçarı dünyaların her birinde, lili’ye dair, yepyeni hayâller kuruyorum. duyduğum bütün hikâyeleri ve lili’yi  masmav...
Read more »

silsileyi sükutu hayâl

  silsileyi sükutu hayâl I. keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın bütün maviliklerden  bütün sözlerden öteye her şeyleri geçirebilecek kadar  sen. bir bekleseydin, yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin, seyreğen gözlerime tesirini görecektin. ıscağını bekleyen her bir parça toprağımın sevinç dolu lâhzalarını, bakışlarınla canlanan zihnimin sonsuz döngüsünü görecektin.. ve mavilikler kadar mesud kahkahaların kadar bahtiyar canlılığımı da. II. derin engebeliklere koşup, suya tutulan atlar gibi yalnız sana tutulduğumu ve her defasında her bir yerinde kainatın seni andığımı bilecektin. fakat yokluğunda avunduğum sabahlara bir gülüş fırlatıyorum artık düş yankısıyla şehirler yıkabilecek güçte bir gülüş. III. senin  günleri yeşerten dinginliğinle cenk tutuyorum bütün hoyratlığın bütün bilmişliklerin düğümlerini bu cenkte çözüyorum. IV. kimseler bilmez ve görmezken  çıkmıştı şivekar yola neydi aradığı durmadan? neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan? sahicilik dene...
Read more »

Büyük Yolculuk - La Grand Voyage

  Büyük Yolculuk - La Grand Voyage 27 Ramazan 1446 La Grand Voyage filmini ilk kez birkaç sene evvel ve Ahmet Murat Özel’in konuk olduğu bir ramazan programında duymuştum. Aradan biraz zaman geçti kendisinden ders almak nasip oldu, derslerden birinde gene konusu açıldı bu filmin. Bu sefer aradan bir ramazan geçti, Ahmet Murat’ın “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabının Anadol isimli yazısında da bu filmden bahsedildiğini görünce artık izlemenin vakti gelmiş dedim. Ahmet Murat, o yazıda -linkini aşağıya bırakıyorum bence o yazıyı da muhakkak okuyunuz- filmi şöyle özetliyor: “ İsmail Ferruhi’nin yönettiği La Grand Voyage (Büyük Yolculuk) filmindeki mavi steyşın Pejo mu daha mübarek, yoksa bu beyaz steyşın Anadol mu, karar veremiyorum. Filmi hatırlarsınız: Fransa’da haytaca takılan, şuursuz genç Rıza, babasının Hacca gitme isteğini pek bir gönülsüzce kabul etmek zorunda kalır ve bu Faslı ikili, o külüstür Pejo’yla, Türkiye’den de geçerek Hac yoluna koyulurlar. Yaşlı ve yorgun babasının...
Read more »