bildireçin bilmeceli bildirgesini bir bilmeyip bir de bilememece

  bildireçin bilmeceli bildirgesini bir bilmeyip bir de bilememece

-Türkçenin katillerine-

bugün, yarın ve sonrası

yaşadıklarımız ve yaşatıldıklarımız

birken yayılıp kargaşasında kaybolduğumuz bu dünyanın, köhne duyguları.

nasıl olurda unutur insan uzayıp giden gece sorgularında

dopdolu meyveleri sakayan çocukların

bir sonbahar günü bastığı çınar yaprağını

ve

ahşaptan cumbalı Türk ilinin tınısını.


tartmaya görün dört kenarı traşlanmış bir anıyı.

elde avuçta geriye kalan yoksulluk,

-ilginçtir- ağrı yakma gününden başka her şeye sancıyor!

hem o yoksulluk, o yoksulluk ki nelere hasret bırakmadı;

neleri, doğurup doğurup ulu ortaya saldırtmadı.

muhtıram: delik deşik; 

gövdesi ve kaşağılı saçları: yaslanılmak için âdeta;

karşıdaki bu bilge, istençli bir ışık olarak

ve solmuş karanfillerin gövdesi etrafında üç ekol taşlı muhabbet turuna başlarken

bir nazârı noktadan,

neler söyledi ve kim bilir kimler neler temâşâ eyledi o sıra?

"âl kapı üstü kara leke,

kara leke üstü demir tokmak

onun ardında genişce bir avlu

o avlu ki: kendinden kaybettiğini bulma durağı"


bu kadardı gönlün bütün; tanımı, tanısı, tantanası

dünya azığından, görenlerden ve sözlerden

vazgeçmemiz bundandı,

bunun içindi bütün yaşatıldıklarımız.

bunun için mi

kaldırımlarından aşağı sallandıran akide şekerinin heyecanı yordu bizi

meğer asıl hizaya sokan yol imiş, salındırgaç bahane

dünmüş bugünlerimizi kuşatan, geceler birer kırdırgan

sarf da mı, etmek; mi? bağırlardan taşıp, dayangalara dayandıran

ve her gece böğre yepyeni bir muhtıra daha ekleyen

çok sayın ve saygıdeğer: siz zavallı ve biz zavallı insanları;

itinayla baştan başlayarak her şeyin başına, taa en başagile kadar yukarı yönlü tahvile alanlara

dopdolu, kinim kadar dopdolu, bir intikam borçluyuz

öyleyse, bundan sonra

ne ata sağından sokulup pantografın kapağını açmanın

ne de acıya sıcak tülbentle tuz basmanın, kimseye faydası olmayacak
"tüm yollar yalnızca O'nadır"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

şehirdeki telaş

  şehirdeki telaş I. hayır, kaybolmadım bu kentte. kalabalıklar, kaldırımlar ve seni gördüm, anladım. duyumsadım, şehri seyrin hazzını. II. bu şehirde herkes yüreksiz bir telaşla yaşıyor. sabahleyin kalkarken, yürürken sokakta gönülden konuşmaya çalışırken kuşlarla bu telaş, her yeri kaplıyor. çelimsiz sürgünler, kaçınan geyik dizgileri, şehri ve beni boğuyor. ben şehrin damarlarına, karışarak her bir güzelliği kargışladım. izler bıraktım her yere: göke ve bütün yıldızlara. küçük, evecen mavilikler fısıldadım, kabaran her kulağa. ve bir yön sordum gördüğüm herkese bulunca bir yer sığınılacak, vardım sığındım. -bu yer vaiz sokağı, göğe bakma durağı- lili'nin burada ne işi var? lili’nin bizle ne işi var? anladım ki o, bizden biri ister bu şehirde olsun ister farklı dünyalarda lili, hüznü içinde yaşayan kentlinin gölgesi. III. artık ben ceviz dallarında yarattığım uçarı dünyaların her birinde, lili’ye dair, yepyeni hayâller kuruyorum. duyduğum bütün hikâyeleri ve lili’yi  masmav...
Read more »

silsileyi sükutu hayâl

  silsileyi sükutu hayâl I. keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın bütün maviliklerden  bütün sözlerden öteye her şeyleri geçirebilecek kadar  sen. bir bekleseydin, yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin, seyreğen gözlerime tesirini görecektin. ıscağını bekleyen her bir parça toprağımın sevinç dolu lâhzalarını, bakışlarınla canlanan zihnimin sonsuz döngüsünü görecektin.. ve mavilikler kadar mesud kahkahaların kadar bahtiyar canlılığımı da. II. derin engebeliklere koşup, suya tutulan atlar gibi yalnız sana tutulduğumu ve her defasında her bir yerinde kainatın seni andığımı bilecektin. fakat yokluğunda avunduğum sabahlara bir gülüş fırlatıyorum artık düş yankısıyla şehirler yıkabilecek güçte bir gülüş. III. senin  günleri yeşerten dinginliğinle cenk tutuyorum bütün hoyratlığın bütün bilmişliklerin düğümlerini bu cenkte çözüyorum. IV. kimseler bilmez ve görmezken  çıkmıştı şivekar yola neydi aradığı durmadan? neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan? sahicilik dene...
Read more »

Büyük Yolculuk - La Grand Voyage

  Büyük Yolculuk - La Grand Voyage 27 Ramazan 1446 La Grand Voyage filmini ilk kez birkaç sene evvel ve Ahmet Murat Özel’in konuk olduğu bir ramazan programında duymuştum. Aradan biraz zaman geçti kendisinden ders almak nasip oldu, derslerden birinde gene konusu açıldı bu filmin. Bu sefer aradan bir ramazan geçti, Ahmet Murat’ın “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabının Anadol isimli yazısında da bu filmden bahsedildiğini görünce artık izlemenin vakti gelmiş dedim. Ahmet Murat, o yazıda -linkini aşağıya bırakıyorum bence o yazıyı da muhakkak okuyunuz- filmi şöyle özetliyor: “ İsmail Ferruhi’nin yönettiği La Grand Voyage (Büyük Yolculuk) filmindeki mavi steyşın Pejo mu daha mübarek, yoksa bu beyaz steyşın Anadol mu, karar veremiyorum. Filmi hatırlarsınız: Fransa’da haytaca takılan, şuursuz genç Rıza, babasının Hacca gitme isteğini pek bir gönülsüzce kabul etmek zorunda kalır ve bu Faslı ikili, o külüstür Pejo’yla, Türkiye’den de geçerek Hac yoluna koyulurlar. Yaşlı ve yorgun babasının...
Read more »