tüm yolların Sahibine ulaşmaya çalışmanın yolu

                                                        

                         tüm yolların Sahibine ulaşmaya çalışmanın yolu
bir ölümü farketmeden bekleyiş
ve sakince izlemek, karlı bir gecenin düşüşünü
yalnızların, az bir az sonra sükuta uğrayacak düşleri
ve aldırışsız kafaların bile cevaplarında kaybolduğu belirsizlik;
yani, bir bir insanlığın önünden geçen insicam silsileleri
usta şairlerin kalem ucu muyum ben ki
yaşamaktan usanmış, tükenmekten sıkılmış ve yazılmaktan ar etmişim
oysa, ses çıkarmazdı kimseye kadife cepkenli pantulum
yürürken, sokaklara el pençe divan olurdu
her değişimden nasibini alan yüzyıllar, buna da direnemediler
yelkovanların ardındandan yanıp kül olmak ve gelen baharlara selam durmak asebiyle
öyleyse sevgilim; gel, gel de gözlerini oyalım şu insanlığın! oyup, raflara kaldıralım
tozlu ama bir o kadarda masumane bakışlı raflara
uçmak için olsaydı kanatlarım, ben yine de koşmayı mı seçerdim; bilemem
dışarıdan verilen bir çift yemeni
veyahut yalancıktan yanağıma kondurulan bir öpücük için?
“yıllanmış çınar ağaçlarıdır yolunu kaybetmiş yabancıların sırdaşları
çünkü onlar, kendilerindekini anlatmazlar bir başka yabancıdan başkasına
is kokulu saçlarını toplasın diye çocuklarının
akşam eve varınca yabancılar” böyle demişti, elleri nasırla kaplı adam
peki ya niçin koşardım?
yaşamak, son bir defa daha us’lanmak için mi?
kaşifler, şeyhler ve saatler yardım edin, yardım edin de
bulayım şu benliğimi alabora eden şeyin salık cevabını…
–gömülüyor karlar toprakların altına
güzün tekrar gün yüzü gösterilmek üzre
askerler vuruyorlar postallarını bir ağızdan tam tekmil 3 oktav!
uğultular, raks ediyor dağların yamacında
tepelerin doruklarında bayraklar ve flamalar dalgalanıyor– Allahım yardım et
yuvarlanıyor taşlar ve kozalaklar;
bir yer bulmalı sığınılacak, bu gelen yalancı yardımdan
nere bura, sen de kimsin? ey yabancı?
ben de mi rastladım bir şair arkadaşa,
nedir bu taş oyması dört duvar
ve nedendir bu dilnüvaz tavırlar,
o vakit; bu handa konaklamak mı icap edecek tam üç gün üç gece
peki ya sonra? ne yapmalı
koşmalı mı toy kısraklar gibi dört nala?
gerçekten ne yapayım?

–yabancı, pullu cepkenini iki yandan tutarak gerdi beline
doğruldu, temizledi gırtlağını ve birden soluyarak tüm havayı içine,
koş, veya; 

     koşuştur, çünkü;
                   basamaklar gibi;
                       derin;
                     sarmal;
                     döşeli;
                                 yollar;
                   “Yalnızca O’nadır”
meğer insan, hem yabancı hem de misafir olabilirmiş kendine; üç uzun ve üç karlı gece!
Türkiye İstanbul, Türkiye
"tüm yollar yalnızca O'nadır"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

şehirdeki telaş

  şehirdeki telaş I. hayır, kaybolmadım bu kentte. kalabalıklar, kaldırımlar ve seni gördüm, anladım. duyumsadım, şehri seyrin hazzını. II. bu şehirde herkes yüreksiz bir telaşla yaşıyor. sabahleyin kalkarken, yürürken sokakta gönülden konuşmaya çalışırken kuşlarla bu telaş, her yeri kaplıyor. çelimsiz sürgünler, kaçınan geyik dizgileri, şehri ve beni boğuyor. ben şehrin damarlarına, karışarak her bir güzelliği kargışladım. izler bıraktım her yere: göke ve bütün yıldızlara. küçük, evecen mavilikler fısıldadım, kabaran her kulağa. ve bir yön sordum gördüğüm herkese bulunca bir yer sığınılacak, vardım sığındım. -bu yer vaiz sokağı, göğe bakma durağı- lili'nin burada ne işi var? lili’nin bizle ne işi var? anladım ki o, bizden biri ister bu şehirde olsun ister farklı dünyalarda lili, hüznü içinde yaşayan kentlinin gölgesi. III. artık ben ceviz dallarında yarattığım uçarı dünyaların her birinde, lili’ye dair, yepyeni hayâller kuruyorum. duyduğum bütün hikâyeleri ve lili’yi  masmav...
Read more »

silsileyi sükutu hayâl

  silsileyi sükutu hayâl I. keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın bütün maviliklerden  bütün sözlerden öteye her şeyleri geçirebilecek kadar  sen. bir bekleseydin, yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin, seyreğen gözlerime tesirini görecektin. ıscağını bekleyen her bir parça toprağımın sevinç dolu lâhzalarını, bakışlarınla canlanan zihnimin sonsuz döngüsünü görecektin.. ve mavilikler kadar mesud kahkahaların kadar bahtiyar canlılığımı da. II. derin engebeliklere koşup, suya tutulan atlar gibi yalnız sana tutulduğumu ve her defasında her bir yerinde kainatın seni andığımı bilecektin. fakat yokluğunda avunduğum sabahlara bir gülüş fırlatıyorum artık düş yankısıyla şehirler yıkabilecek güçte bir gülüş. III. senin  günleri yeşerten dinginliğinle cenk tutuyorum bütün hoyratlığın bütün bilmişliklerin düğümlerini bu cenkte çözüyorum. IV. kimseler bilmez ve görmezken  çıkmıştı şivekar yola neydi aradığı durmadan? neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan? sahicilik dene...
Read more »

Büyük Yolculuk - La Grand Voyage

  Büyük Yolculuk - La Grand Voyage 27 Ramazan 1446 La Grand Voyage filmini ilk kez birkaç sene evvel ve Ahmet Murat Özel’in konuk olduğu bir ramazan programında duymuştum. Aradan biraz zaman geçti kendisinden ders almak nasip oldu, derslerden birinde gene konusu açıldı bu filmin. Bu sefer aradan bir ramazan geçti, Ahmet Murat’ın “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabının Anadol isimli yazısında da bu filmden bahsedildiğini görünce artık izlemenin vakti gelmiş dedim. Ahmet Murat, o yazıda -linkini aşağıya bırakıyorum bence o yazıyı da muhakkak okuyunuz- filmi şöyle özetliyor: “ İsmail Ferruhi’nin yönettiği La Grand Voyage (Büyük Yolculuk) filmindeki mavi steyşın Pejo mu daha mübarek, yoksa bu beyaz steyşın Anadol mu, karar veremiyorum. Filmi hatırlarsınız: Fransa’da haytaca takılan, şuursuz genç Rıza, babasının Hacca gitme isteğini pek bir gönülsüzce kabul etmek zorunda kalır ve bu Faslı ikili, o külüstür Pejo’yla, Türkiye’den de geçerek Hac yoluna koyulurlar. Yaşlı ve yorgun babasının...
Read more »