Hediye Üzerine Bazı Sorular

                                          Hediye

Hediye nedir, kime verilir, herkese hediye verilir mi? Bu ve benzeri diğer birkaç soruyu “hediye” nezdinde cevaplamak bir hayli önemli ve bir o kadarda önemli. Bence hediye alelade, yani cümle insanın dilinde gezen bir tanımdan öteye, altında -düşünmeyle vakıf olunabilecek- başka anlam veya anlamlar barındıran bir şeydir. Bu anlamlar kimileri için realizm kimileri için romantizm kimileri içinde hedonizmin perspektiflerinden yararlanarak açıklanabilir. Benim için hediye, bir potada aklın ve hazzın karıştırılmasıyla açıklanabilir. Vereni uzunca telaş içine sokan, kafasını hayli zorlayan, üstüne manalar yükleten, insanın diğer insana duyduğu muhabbetin somut ve bazen de soyut bir yapı kazanmış halinin ve karşılığının ortaya dökülüp nihayete ermesidir. Belki bazı zamanlar denk gelmiş veya yaşamışsınızdır "hediye seçme ve bulma kargaşasını." Ben bu telaşı fevkalade önemli buluyorum ve bu süreci "Felsefe'de cevaplardan çok sorular önemlidir" önermesine benzetiyorum fakat bizim hediye konumuzda neticede en az sorular kadar bazı bazı sorulardan da daha önemlidir. Çünkü en nihayetinde ulaşmak istediğimiz hazdır ve ona ulaşmak için uyguladığımız kurallar nasıl olurda nihayetten daha önemli olabilir?
Peki hediye, hediyeleşmeyi beraberinde getirmeli midir? Bu bir zorunluluk değildir benim nazarımda çünkü benim için “hediyeleşmek” hediyenin karşı tarafta peyda ettiği mutluluğu, sevinci izlemek ve o hazzı hissetmektir. Herkese hediye verilir mi? En kesin suretle, hayır. Hediye de şiir gibidir herkes anlamaz yalnızca değerini anlayacağını hissettiğiniz insana verilir, verilmelidir öteki türlüsü yok olup gitmektir. Özetle, hediye muhabbetin çoğu zaman somut bazı zamanlarda ise soyut bir yansıma kazanmış hâlidir, herkes hediye layık değildir, hediye veren karşılığını beklememelidir -alan kişinin dışa vurduğu duygularını izlemek dışında- işte tam bu yüzden toplu hediye törenlerinde verilen hediyeler ve ardından çektirilen fotoğraflar hayli samimiyetsizdir veyahut uzaktan gönderilen çiçekler.
“bırak onlar hediyeyi hediyeleşme olarak saysınlar, biz izleyelim hediyenin insanda meydana çıkardığı sevinci ”


"tüm yollar yalnızca O'nadır"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

şehirdeki telaş

  şehirdeki telaş I. hayır, kaybolmadım bu kentte. kalabalıklar, kaldırımlar ve seni gördüm, anladım. duyumsadım, şehri seyrin hazzını. II. bu şehirde herkes yüreksiz bir telaşla yaşıyor. sabahleyin kalkarken, yürürken sokakta gönülden konuşmaya çalışırken kuşlarla bu telaş, her yeri kaplıyor. çelimsiz sürgünler, kaçınan geyik dizgileri, şehri ve beni boğuyor. ben şehrin damarlarına, karışarak her bir güzelliği kargışladım. izler bıraktım her yere: göke ve bütün yıldızlara. küçük, evecen mavilikler fısıldadım, kabaran her kulağa. ve bir yön sordum gördüğüm herkese bulunca bir yer sığınılacak, vardım sığındım. -bu yer vaiz sokağı, göğe bakma durağı- lili'nin burada ne işi var? lili’nin bizle ne işi var? anladım ki o, bizden biri ister bu şehirde olsun ister farklı dünyalarda lili, hüznü içinde yaşayan kentlinin gölgesi. III. artık ben ceviz dallarında yarattığım uçarı dünyaların her birinde, lili’ye dair, yepyeni hayâller kuruyorum. duyduğum bütün hikâyeleri ve lili’yi  masmav...
Read more »

silsileyi sükutu hayâl

  silsileyi sükutu hayâl I. keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın bütün maviliklerden  bütün sözlerden öteye her şeyleri geçirebilecek kadar  sen. bir bekleseydin, yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin, seyreğen gözlerime tesirini görecektin. ıscağını bekleyen her bir parça toprağımın sevinç dolu lâhzalarını, bakışlarınla canlanan zihnimin sonsuz döngüsünü görecektin.. ve mavilikler kadar mesud kahkahaların kadar bahtiyar canlılığımı da. II. derin engebeliklere koşup, suya tutulan atlar gibi yalnız sana tutulduğumu ve her defasında her bir yerinde kainatın seni andığımı bilecektin. fakat yokluğunda avunduğum sabahlara bir gülüş fırlatıyorum artık düş yankısıyla şehirler yıkabilecek güçte bir gülüş. III. senin  günleri yeşerten dinginliğinle cenk tutuyorum bütün hoyratlığın bütün bilmişliklerin düğümlerini bu cenkte çözüyorum. IV. kimseler bilmez ve görmezken  çıkmıştı şivekar yola neydi aradığı durmadan? neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan? sahicilik dene...
Read more »

Büyük Yolculuk - La Grand Voyage

  Büyük Yolculuk - La Grand Voyage 27 Ramazan 1446 La Grand Voyage filmini ilk kez birkaç sene evvel ve Ahmet Murat Özel’in konuk olduğu bir ramazan programında duymuştum. Aradan biraz zaman geçti kendisinden ders almak nasip oldu, derslerden birinde gene konusu açıldı bu filmin. Bu sefer aradan bir ramazan geçti, Ahmet Murat’ın “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabının Anadol isimli yazısında da bu filmden bahsedildiğini görünce artık izlemenin vakti gelmiş dedim. Ahmet Murat, o yazıda -linkini aşağıya bırakıyorum bence o yazıyı da muhakkak okuyunuz- filmi şöyle özetliyor: “ İsmail Ferruhi’nin yönettiği La Grand Voyage (Büyük Yolculuk) filmindeki mavi steyşın Pejo mu daha mübarek, yoksa bu beyaz steyşın Anadol mu, karar veremiyorum. Filmi hatırlarsınız: Fransa’da haytaca takılan, şuursuz genç Rıza, babasının Hacca gitme isteğini pek bir gönülsüzce kabul etmek zorunda kalır ve bu Faslı ikili, o külüstür Pejo’yla, Türkiye’den de geçerek Hac yoluna koyulurlar. Yaşlı ve yorgun babasının...
Read more »