Gittikçe Çoğalan Özlem
Gittikçe Çoğalan Özlem
Şu yakın geçmişte farkettiğim ve gözlemlediğim “İnsanların birbirine veya bir şeye bağlanma hissi” bende de nüksetmeye başladı- zaten böyle bir şey duygularımın farkına vardığımdan beri içimde vardı ama adını tam koyamamıştım. Arkadaşlarımın çoğu bu bağlanma duygusunu ve aşkı sadece beşer üzerinde aramaya, yani gerçek aşkın ve mutluluğun kaynağının bir beşer olduğunu kabul ederek hareket etmelerini uzunca zaman müşahede ettim ve ediyorum. Fakat bu durumun gerçekten onların dile getirdiği şekilde olmadığına inanıyor ve onlara da şu soruyu sormaktan kendimi bir türlü alamıyorum: “Tüm duyguların ve şahsiyetlerin yaratıcısı acaba bizi bir beşerde gerçek “aşk ve mutluluğu” bulalım diye mi yarattı ya da o beşerin yalnızca kendisindeki aşka -iki taraf içinde geçerli- ulaşmak için birer aracı olması için mi yarattı?” Ben nihayet bu sualin kendimce cevabını buldum fakat, çevremdeki çoğu insanın böyle bir perspektiften bakmadığını düşünüyorum. Belki bu birazda büyüdüğüm ve yetiştiğim çevre ve aile ile alakalıdır. Birkaç saygı duyduğum kişinin bu düşüncelere sahip olmam konusunda kendilerinin dahi bilmediği kadar büyük etkileri var bende. Nihayet bu sorunun cevabının Allah’a kavuşmanın gerçek aşk olduğunu ve diğer her şeyin o aşk’a ulaşmaktaki birer ulak olduğunu buldum.
...
Çünkü bu dünyadaki ilişkilerin ve tanışıklıkların yalnızca bizi Allah’a yaklaştıracak şeyler olduğunun düşüncesi beni sarıp sarmaladı. Keşke kendimi bir bütün olarak bu düşüncelerime vakf edebilsem ama nafile. Beşer olmanın getirdiği eksiklikler engelliyor bu düşünceden.
...
Son olarak, bu düşüncem nedeniyle beşeri bir ilişkinin peşinde değilim gibi bir intiba da bırakmak da istemem, bilakis böyle şeyleri vakit ve nasip temelleri üzerine kurulmuş bir bina olarak görürüm. Ne evde kimse yokken girmek isterim ne de evdekiler uyurken, Allah bana onun için doğru zamanı bir şekilde gösterir elbet bilincini, kendimde zaten saklıyorum.
06.01.2021
Yorumlar
Yorum Gönder