Sence Sever Miyiz Bu Şehri

                                                        Sence Sever Miyiz Bu Şehri

18 Ocak 2022 tarihinde Nihayet dergi buluşmasında Ahmet Murat Özel'in yazıp okuduğu şiir. Dinlerken müthiş bir keyifle dinlemiştim hatta biraz hainlik yapıp daha iyi dinlemek için telefonumu Serhat'a verdim ve onun kaydetmesini istedim. Toplantı yaklaşık 2 saate yakın sürdü dergi hakkında birtakım mülahazalarda bulundular -ne yazık ki Nihayet dergisinin sıkı bir takipçisi değilim 43. sayı olan at sayısını biliyorum o da atlara olan merakımdan- toplantıda aslında dergiye dair birçok şey öğrendim arkaplanına biraz daldık ve iyiydi. Gel gelelim Ahmet Murat'ın şiir okumasına. Okuduğu şiir o kadar manidardı ki benim için ertesi gün direkt kitabı satın aldım, şiirin başlığı "Fark Eder Mi Yaşlanırken" ama bence bu şiirin başlığı şiirin ilk mısrası olan Sence Sever Miyiz Bu Şehri olmalı çünkü en vurucu yeri orası ve tüm çağrışımları başlatan ve bitiren yer. Bu sebeple Ahmet hocama biraz ihanet edip kaydı paylaştığım gün (her defasında üşeniyorum, ve arka plana koyacağım piyanolu istediğim müziği henüz bulamam benim üşengeçliğimin haklı sebeplerini oluşturuyor.) en başa: Sence Sever Miyiz Bu Şehri yazacağım, ve de bu yazıya da bu başlığı koyacağım. Bence bu şehri severiz çünkü bu şehir benim doğduğum, etrafındakilere, tarihine, insanına vakıf olduğum bir şehir İstanbul'dan vazgeçmek benim için bir sonu düşünülemez bir yola girmek olur. Bazı zamanlar aklıma geliyor acaba nasip olsaydı da gitseyim MSÜ'ye ne yapardım diye çünkü evcimen izni yok beş sene boyunca Ankara'dasın ve ruhun daralınca gidecek bir cülus yolun, Fatih camiin, Eyüp Camiin yok. Belki de kazanamam -her ne kadar üzülsem de- benim için şimdiden bakınca büyük bir hayır olmuş. Özetle İstanbulu sevmek sorusu dahi sorulamayacak kadar önemli ve elbette ki severiz/ severim bu şehri. Umarım yakın zamanda şu çeşme arşivi çalışmamı da bitirim de şehrin sevilmeye değer en önemli ihtiyacından başlayarak anlatırım buraya dışardan gelen insanlara.

 Son olarak:
"Bu şehirde kalır mıyız sence"

 hiç çıkmaya niyetim yok buradan.

"tüm yollar yalnızca O'nadır"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

şehirdeki telaş

  şehirdeki telaş I. hayır, kaybolmadım bu kentte. kalabalıklar, kaldırımlar ve seni gördüm, anladım. duyumsadım, şehri seyrin hazzını. II. bu şehirde herkes yüreksiz bir telaşla yaşıyor. sabahleyin kalkarken, yürürken sokakta gönülden konuşmaya çalışırken kuşlarla bu telaş, her yeri kaplıyor. çelimsiz sürgünler, kaçınan geyik dizgileri, şehri ve beni boğuyor. ben şehrin damarlarına, karışarak her bir güzelliği kargışladım. izler bıraktım her yere: göke ve bütün yıldızlara. küçük, evecen mavilikler fısıldadım, kabaran her kulağa. ve bir yön sordum gördüğüm herkese bulunca bir yer sığınılacak, vardım sığındım. -bu yer vaiz sokağı, göğe bakma durağı- lili'nin burada ne işi var? lili’nin bizle ne işi var? anladım ki o, bizden biri ister bu şehirde olsun ister farklı dünyalarda lili, hüznü içinde yaşayan kentlinin gölgesi. III. artık ben ceviz dallarında yarattığım uçarı dünyaların her birinde, lili’ye dair, yepyeni hayâller kuruyorum. duyduğum bütün hikâyeleri ve lili’yi  masmav...
Read more »

silsileyi sükutu hayâl

  silsileyi sükutu hayâl I. keşke rüyalarımdaki kadar sen olsaydın bütün maviliklerden  bütün sözlerden öteye her şeyleri geçirebilecek kadar  sen. bir bekleseydin, yağmur tıpırtısının dinmediği günlerin, seyreğen gözlerime tesirini görecektin. ıscağını bekleyen her bir parça toprağımın sevinç dolu lâhzalarını, bakışlarınla canlanan zihnimin sonsuz döngüsünü görecektin.. ve mavilikler kadar mesud kahkahaların kadar bahtiyar canlılığımı da. II. derin engebeliklere koşup, suya tutulan atlar gibi yalnız sana tutulduğumu ve her defasında her bir yerinde kainatın seni andığımı bilecektin. fakat yokluğunda avunduğum sabahlara bir gülüş fırlatıyorum artık düş yankısıyla şehirler yıkabilecek güçte bir gülüş. III. senin  günleri yeşerten dinginliğinle cenk tutuyorum bütün hoyratlığın bütün bilmişliklerin düğümlerini bu cenkte çözüyorum. IV. kimseler bilmez ve görmezken  çıkmıştı şivekar yola neydi aradığı durmadan? neydi hüsnü yusuf’u bu kadar derin kılan? sahicilik dene...
Read more »

Büyük Yolculuk - La Grand Voyage

  Büyük Yolculuk - La Grand Voyage 27 Ramazan 1446 La Grand Voyage filmini ilk kez birkaç sene evvel ve Ahmet Murat Özel’in konuk olduğu bir ramazan programında duymuştum. Aradan biraz zaman geçti kendisinden ders almak nasip oldu, derslerden birinde gene konusu açıldı bu filmin. Bu sefer aradan bir ramazan geçti, Ahmet Murat’ın “Kuşlarla Sohbetin Şartları” kitabının Anadol isimli yazısında da bu filmden bahsedildiğini görünce artık izlemenin vakti gelmiş dedim. Ahmet Murat, o yazıda -linkini aşağıya bırakıyorum bence o yazıyı da muhakkak okuyunuz- filmi şöyle özetliyor: “ İsmail Ferruhi’nin yönettiği La Grand Voyage (Büyük Yolculuk) filmindeki mavi steyşın Pejo mu daha mübarek, yoksa bu beyaz steyşın Anadol mu, karar veremiyorum. Filmi hatırlarsınız: Fransa’da haytaca takılan, şuursuz genç Rıza, babasının Hacca gitme isteğini pek bir gönülsüzce kabul etmek zorunda kalır ve bu Faslı ikili, o külüstür Pejo’yla, Türkiye’den de geçerek Hac yoluna koyulurlar. Yaşlı ve yorgun babasının...
Read more »