Fernweh
Fernweh ey dünyaları gamr eden maî, insanları da içine alıp götürür müsün? çünkü bir yarım ve bir ucuz gün yetmez bu mahlukların gücünü harcatmaya. çünkü güzler, bir bir atlarken atlaslardan aşırı her, kapıyı çalan her, yara bırakan bu uçsuz diyârın habercisi haline geldi. ve bir acı söz: duyguların son kullanım ömrünü taksîm eden. o, uzak meyâl ülkesine girişin anahtarı; yalnız bir hayli uzun metrajlı. öylesine alelâde, kalplerine bayağılık sinmiş, ve tuzu kuru Methuselah ağaçları, ve azıkları şahıslardan teminli yeminli yargıç kimselerin girmemesi için dress code bile var seyyar seyyahtan bir öğüt piyanodan gelen bir mırıltı Singer’in parmak koparan; makara uğultusu pazar sabahları, çamaşır urganının hışırtısı ve geceleyin pencere pervazından gelen fısıltılar meyâlin patikalı yollarına kadar birer ön izci oldular işte tüm bu tutumlara tutkuyla ruhlarını tutturan âlemi, müstemleke etmeyip cisimlerini, binbir itiraz ve inatla kirada tutan dostlarımın isteğidir gitmek b...